close
  • maandag 22 juli
Vrije tijd

Foto van de maand: passie voor paarden

Foto van de maand: passie voor paarden

Deze keer verbinden we de foto van de maand van 50+ fotografe Gea aan het verhaal van ‘paardenmeisjes’ Janette (48) en Esmeray. Moeder en dochter. Gea maakte de mooie beelden, Boukje sprak met Janette over haar passie voor paarden.

De pake (opa) van Janette Ybema (48) fokte Friese paarden en toen ze zes was kreeg ze van hem een Shetlandpony. Dat vond ze ontzettend leuk. De pony stond bij haar grootvader op de boerderij en na een tijdje kreeg ze daar les. Toen volgden er zo eens per maand wedstrijdjes. Janette was goed en won de nodige prijzen. Maar rond haar zestiende werden andere dingen belangrijker en de pony werd verkocht.

Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en vijf haar later trok Janette haar rijlaarzen weer aan en nam opnieuw lessen, dit keer op een paard. In de paardensport mag je tot je achttiende op een pony rijden, daarna moet je overstappen naar een paard. Dat was wel even wennen. “Pony’s zijn veel ondeugender”, zegt Janette. “En een paard heeft ruimere gangen. Maar het ging me goed af.” Helaas gooide haar gezondheid roet in het eten en ze stopte voor de tweede keer.

Dochter Esmeray is ook een paardenmeisje

Janette kreeg een gezin en dochter Esmeray was net als haar moeder ook een paardenmeisje. Esmeray ging op les en na drie jaar kreeg ze haar eigen pony. Ook zij begon wedstrijden te rijden en dat doet ze nog steeds. Ze zit inmiddels in klasse M2 en haar doel is om de Z-klasse te bereiken. “Dat is de droom van alle paardenmeisjes.” Janette helpt haar dochter met praktische dingen als halen en brengen naar wedstrijden, het voorlezen van proeven, het invlechten van de pony en het maken van een knoetje. “Verder bemoei ik me er niet mee, dat lijkt me niet verstandig. Ze mag me altijd om tips vragen, maar de begeleiding laat ik aan professionals over. Wat heel leuk is, is dat ik veel bekenden van vroeger uit de paardenwereld tegenkom. Die moeders hebben inmiddels ook dochters waarmee ze naar wedstrijden gaan.”

De pony Miss Fleur van Esmeray staat op stal bij Piet, de vriend van Janette. Daar is ook een bak om te oefenen. Als je zoveel te maken krijgt met de paardensport, komen bij jezelf natuurlijk ook weer de kriebels. “Dat is zeker zo”, bevestigt Janette. “Mijn vriend had al een paard om hobbymatig mee te mennen. Zijn dochter Margriet reed recreatief. We hebben er later nog een tweede paard bij gekocht en ik ben weer les gaan nemen. Nu ben ik fanatieker dan ooit! Ik rijd zeker vier keer in de week op mijn Friese paard Njis en doe één of twee keer per maand mee aan een wedstrijd. Ik dacht vooraf dat ik rustig in de B-klasse zou blijven, maar inmiddels is de M1 in zicht en die wil ik nu ook halen. Van het hobbypaard van Piet hebben we ook een leuk sportpaard weten te maken en daar geniet hij van.”

Als mijn pake van bovenaf naar me kan kijken, is hij zeker heel trots.

Dat ze inmiddels wat ouder is ervaart ze niet als een probleem. “Paardrijden is erg gezond, je gebruikt al je spieren. Daarnaast is een paard of pony ook een vriend waar je troost bij kunt vinden. Mijn dochter en ik praten allebei veel tegen de dieren en we delen onze gevoelens. Blijdschap, maar soms ook verdriet. Dan gaan we lekker tegen hen aan liggen in de box. Paarden zijn heel sensitief en voelen je stemming aan. Andersom kan ik inmiddels ook van Njis haar gezicht aflezen hoe ze zich voelt. De band is enorm sterk.” De combinatie van haar werk als kapster, haar gezin en de paardensport kost veel energie, maar Janette geniet er vooral enorm van. “Als mijn pake van bovenaf naar me kan kijken, is hij zeker heel trots.”

Het fotograferen van paarden is een vak

Janette wilde graag een paar mooie foto’s van Esmeray op Miss Fleur en vroeg 50+ fotografe Gea of ze die wilde maken. Het werd Gea al snel duidelijk dat het fotograferen van paarden een vak is. Nu is dat bij de meeste sporten het geval, maar bij paardensport komt het zowel aan op een mooie achtergrond als op de juiste houding van paard en ruiter. Elke gang en oefening kent zijn eigen regels voor wat het mooist overkomt op een foto. En Gea had geen enkele ervaring met paarden of met de ruitersport.

Veel foto’s schieten

Voordat ze aan de reportage van dochter Esmeray begon, ging Gea eerst oefenen bij een wedstrijd van Janette. Het inrijden was binnen en dus was het donker. “Dat was lastig, omdat je dan al snel hoog in de iso moet gaan zitten met je camera. Gelukkig reden Janette en Njis daarna nog even buiten.” Daar had Gea last van een minder mooie achtergrond, maar ze kon wel oefenen op het scherpstellen en het snel achter elkaar maken van foto’s. Hierbij moest ze wel steeds het scherpstelpunt bijstellen. Foto’s van mens en dier zijn immers vaak het mooist wanneer de ogen scherp zijn. “Ik heb vooral heel veel foto’s gemaakt, zodat ik later kon bekijken op welke foto de oren, de hals, de benen, de houding van de ruiter het mooist uitkwamen. Dat was voor mij de beste manier.”

Spiekbriefje

Gea had op basis van wat Googelen een spiekbriefje gemaakt:

“Dat briefje heb ik ook gebruikt bij de wedstrijd van Esmeray. Daar speelde ook nog mee dat het soms heel zonnig was, maar dat er ook heel snel weer wolken voor de zon zaten. Nog meer instellingen om steeds aan te passen. Maar wat is het leuk! Ik heb er erg van genoten. Ontzag voor paarden en pony’s heb ik nog steeds, maar ik vind ze een minder eng dan ik had gedacht. Je kunt ook heerlijk om ze lachen. Esmeray reed twee prachtige proeven. Ze behaalde twee keer een prijs én winstpunten. Op weg naar de Z-klasse! Top gedaan en super dat ik er getuige van mocht zijn!”

 

 

Geschreven door: Boukje Wiersma

Abonneer op onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook